«Հայաստան» խմբակցության չորս պատգամավորների տեղեր թափուր էին, սակայն մինչ երեկ ԿԸՀ-ն ոչ թե համալրումներ էր ստանում, այլ դաշինքի թեկնածուների ինքնաբացարկի դիմումներ:
Ինչո՞ւ է ոչ պոպուլյար դարձել պատգամավորական մանդատը:
Օբյեկտիվ լինենք. «Հայաստան» դաշինքն իրավիճակային միավորում էր ու շատերը Ռոբերտ Քոչարյանի շուրջ համախմբվել էին ոչ թե պատգամավոր դառնալու, այլ իշխանափոխություն իրականացնելու նպատակով: Արտահերթ ընտրությունները ու այս տարվա փողոցային պայքարն իշխանափոխության հույսերը չարդարացրեցին:
«Հայաստան» դաշինքն այլևս չի ասոցացվում հույսի հետ ու նվազ հեղինակությամբ մի միավորում է, որն այլևս չի գրավում անգամ դաշինքի ցուցակի թեկնածուներին:
Մյուս կողմից, այլևս գոյություն չունեն «Պատիվ ունեմ» և «Հայաստան» դաշինքները: Երբ «Հայրենիք» կուսակցությունը հեռացավ «Պատիվ ունեմ»-ից, այն նույնացավ ՀՀԿ-ի հետ, «Հայաստան» դաշինքն այլևս ՀՅԴ քողածածկույթն է՝ «Վերածնվող Հայաստանի» հեռանալուց հետո: Համաձայնեք՝ ոչ բոլոր ընդդիմադիրներն են պատրաստ անցնել ՀՀԿ-ի ու ՀՅԴ-ի «թրի տակով»:
Սրան հավենենք այն հանգամանքը, որ գործող ԱԺ-ն Երրորդ հանրապետության պատմության մեջ ամենավարկաբեկված խորհրդարանն է ու արժանապատվություն ունեցող շատ մարդիկ պարզապես հրաժարվում են մանդատ վերցնել այսօրվա պառլամենտում:
Իհարկե, շատ փորձագետներ չէին բացառում, որ այս օրերի ինքնաբացարկների «շքերթը» մի նպատակ ուներ՝ պատգամավորական մանդատ ապահովել «Հայաստան» դաշինքի ցուցակի 50-րդ համարի՝ Լևոն Քոչարյանի համար: Բայց օրվա վերջում այս վարկածը հերքվեց. «Հայաստան» դաշինքի պատգամավորներ Արամ Վարդևանյանի, Վահե Հակոբյանի, Հռիփսիմե Ստամբուլյանի, Ելենա Կիրակոսյանի լիազորությունները ԱԺ նախագահի կարգադրությամբ դադարել են, և նրանց մանդատները ԿԸՀ արձանագրությամբ համապատասխանաբար տրամադրվել են Մհեր Սահակյանին, Արփինե Վարդանյանին, Արման Ղազարյանին և Իրինա Գասպարյանին։
Վահրամ Բագրատյան