Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության մամլո վարչության ղեկավար Մարիա Զախարովան ասել է, թե «իրականությանը չեն համապատասխանում պնդումներն այն մասին, որ Լեռնային Ղարաբաղում խաղաղապահների գործողությունները հակասում են Ռուսաստանի, Հայաստանի և Ադրբեջանի ղեկավարների 2020 թվականի նոյեմբերի 9-ի եռակողմ հայտարարությանը»:
Արտգործնախարարության պաշտոնական ներկայացուցիչն այդ մեկնաբանությամբ անդրադարձել է Լեռնային Ղարաբաղ մի խումբ հայ պատգամավորների մուտքն արգելելու հանգամանքին, ասելով, թե «նշված այցը նախապես համաձայնեցված չէր ռուսաստանյան խաղաղապահ առաքելության հրամանատարության հետ»:
Ռուսաստանի ԱԳ խոսնակի հայտարարությունը պարզաբանման կարիք ունի։
Նախ, Հայաստանի ԱԳՆ-ն՝ հղում անելով Մոսկվային, ռուսաստանցի խաղաղապահների վարքագծի այլ մոտիվացիա էր նշել՝ ասելով, թե վերջիններս պատգամավորների մուտքն Արցախ արգելել են՝ սադրանքներից խուսափելու համար։
Հիմա Զախարովան միանգամայն այլ մոտիվացիա է նշում՝ թեև նոյեմբերի 9-ի եռակողմ հայտարարությամբ հստակ ամրագրված է Լաչինի միջանցքով Հայաստանի և Արցախի միջև անխափան կապի ապահովումը, իսկ ապահովողները հենց ռուս խաղաղապահներն են։Համաձայնեք, որ բարդ ու խճճված վիճակ է ստեղծվում։
Պաշտոնական Երևանը մի բան է ասում, Մոսկվան այլ պնդումներ է անում։
Սակայն՝ մենք հարկատուներս, հարցեր պետք է ուղղենք ոչ թե Մոսկվային կամ Բաքվին, այլ հենց Հայաստանի իշխանությանը, որը 2020թ-ի նոյեմբերի 9-ի եռակողմ հայտարարության երեք կողմերից մեկն է։
Ինչո՞ւ են էապես տարբերվում Երևանի ու Մոսկվայի պարզաբանումները, թե՞ Հայաստանի իշխանությունն է Մոսկվային «հրամցրել» սադրանքի վարկածը ու Ռուսաստանի ԱԳՆ-ն դիվանագիտորեն հասկացնում է, որ հարցերի հասցեատերը Հայաստանի իշխանությունն է։ Եթե նույնիսկ ընդունենք այն վարկածը, որ Ռուսաստանի խաղաղապահներն են եղել Արցախ Հայաստանի պատգամավորների մուտքի արգելքի նախաձեռնողը, ապա դարձյալ հարց պետք է ուղղենք Հայաստանի կառավարությանը, թե ինչո՞ւ հետամուտ չի լինում Նոյեմբերի 9-ի փաստաթղթի դրույթների անխափան իրականացմանը։
Վահրամ Բագրատյան