Սոչիում հոկտեմբերի 31-ին տեղի է ունեցել Հայաստանի Հանրապետության վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի, Ռուսաստանի Դաշնության նախագահ Վլադիմիր Պուտինի և Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևի եռակողմ հանդիպումը, որի արդյունքներով ընդունվել է եռակողմ հայտարարություն:
Իհարկե, Սոչիի բանակցությունների ու հայտարարության մասին դեռ ավելի բովանդակային քննարկումների անհրաժեշտություն լինելու է, սակայն այսօր հարկ է անդրադառնալ մի քանի առանցքային խնդիրների:
Մեր կարծիքով, եռակողմ հայտարարության բանալին խաղաղապահներին վերաբերող հատվածն է:
«Նշելով ռուսական խաղաղապահ զորախմբի առանցքային ներդրումն իր տեղակայման գոտում անվտանգության ապահովման գործում՝ ընդգծեցինք տարածաշրջանում իրավիճակի կայունացմանն ուղղված նրա ջանքերի պահանջվածությունը»,- ասված է եռակողմ հայտարարության տեքստում:
Իհարկե, հայտարարության տեքստում հիշատակում չկա ոչ ԼՂ-ի և ոչ էլ՝ ռուսական խաղաղապահ զորախմբի մանդատի երկարաձգման մասին, սակայն ակնհայտ է, որ այս փուլում Մոսկվային հաջողվել է առնվազն երկու խնդիր լուծել՝ ամրագրել իր ռեգիոնալ ազդեցության գործիքի կարևորությունը և երկրորդ՝ Երևանից ու Բաքվից, ըստ էության, հավաստիացումներ ստանալ, որ նրանք չեն գործելու ռուսական շահերի դեմ:
Մյուս կարևոր, հանգամանքն այն է, որ այս պարտիան Ռուսաստանը տեսանելիորեն խաղում է Իրանի հետ: Ուշադրության էր արժան Սոչիից առաջ Իրանի արտգործնախարարի հեռախոսազանգը Բաքու, որի ընթացքում նա խոսելով Բայրամովի հետ հայտնել էր, որ Իրանը դեմ է ռեգիոնալ հարցերի լուծմանն օտար տերությունների ներգրավմանը: Իսկ այսօր Թեհրան է մեկնում Նիկոլ Փաշինյանը, ընդ որում՝ այցը եզրափակվելու է փաստաթղթերի ստորագրմամբ: Ուշագրավ է, որ Փաշինյանի իրանական այցի մասին անոնսավորեց Թեհրանը՝ Սոչիի բանակցությունների համատեքստում:
Վահրամ Բագրատյան